सेप्टेम्बर ११-को विम्ब

अरुन्धति रोय मेरा लेखहरू, आख्यान हुन् वा अन्य, शक्ति र शक्तिहीनता बीचको सम्बन्ध र उनीहरूबीच निरन्तर चक्रीय रूपमा चलिरहने सङ्घर्षबारे नै अक्सर आधारित हुन्छन्। एक गजब लेखकका रूपमा चिनिने जोन बर्गरले एकपटक लेखेका थिए, ‘अब कहिल्यै पनि कुनै कथा भनिने छैन, मानौँ त्यही मात्र एउटा कथा हो।’ एक मात्र वर्णन हुनै सक्तैन। हेर्ने विभिन्न दृष्टिकोण हुन्छन्। त्यसैले जब म एउटा कथा सुनाउँछु, एउटा जडसूत्रवादी विचारलाई अर्को त्यस्तैसँग भिडाउने कष्ट उठाउँदिनँ तर आफ्नो विचारधारालाई अरूसँग बाँड्ने कथावाचक बन्छु। हेर्दा त्यस्तो नलाग्ने भए पनि, मेरा लेखाइ राष्ट्रहरू र इतिहासहरूबारे हुँदैनन्, बरू शक्तिबारे…

सक्दो सेयर गर्नुहोस्-
Read More

सगरमाथाको गहिराइ : टालाटुली बटुली

नवराज पराजुली अहिलेको पुस्ताका हिट कवि हुन्। फाइनप्रिन्टले छापेको उनको किताब सगरमाथाको गहिराइ-ले चर्चा बटुलिरहेको छ। विवादित पनि भएको छ किताब।  यिनको उक्त विवादास्पद किताबमाथि उदीयमान समालोचक सरोनर-ले लेखेको यो विवादास्पद लेख नेपालीको एक दैनिकमा छापिएको छ। त्सही सनसनीखेज समालोचना खबरम्यागजिन-का पाठकका लागि साभार प्रकाशमा ल्याइँदैछ:    प्रोलग:  खालिद हुसेनी आफ्नो एक औपन्यासिक मास्टरपिस कृति ‘द काइट रनर’को सुरुवाततिर उपन्यासभित्रको प्रथम पुरुष न्यारेटरमार्फत भन्दछन्: ‘… यो कालो ख्याकको आख्यान एकजना मानिसको बारेमा थियो जसले अ म्याजिक कप भेटायो र पत्तो पायो कि ऊ कपको सामुन्ने रोयो भने उसका आँसुदाना मोतीदानामा…

सक्दो सेयर गर्नुहोस्-
Read More

 हस्तक्षेपः  समाज र इतिहासको खिड़्कीबाट

हस्तक्षेप-पत्रिकाबाट साभार    टीका ‘भाइ’   टुप्पी: अघाड़ि कम्प्युटर छ। वर्डको एउटा खाली पन्ना तेर्सिएर निहुँ खोजेजस्तो लाग्दैछ – ‘हन ए मान्छे के लेख्छस्? अब लेखेर के नाप्छस्?’ सधैँ यही चुनौतीलाई उत्तर दिन हामी लेख्छौँ लाग्छ। लेख्नु भनेको यसरी लेख्नु पर्ने यो, यो अनि यो। यतिसम्म। यो भयो, यो भएन। लेख्दै जाँदा रातो कलम बोकेर हाम्रो शब्द जस्तै चेतनामा डल्लो धर्का कोरिदिने एउटा ठुलो ‘योजनाजस्तो’ कुनै महान् शक्तिजस्तो, कुनै अन्तिम निकायजस्तो देखिने व्यवस्थाले हाम्रो मगजभित्र उसको मनपर्ने, उसलाई ठीक लागेको, उसलाई चाहिँदो चेतना भरिदिइरहन्छ। ठूला मान्छे, ठूला मिडिया, ठूला ज्ञानी,…

सक्दो सेयर गर्नुहोस्-
Read More